close
دانلود فیلم
سربارگذاری توابع

سربارگذاری توابع

اکثر زبان های برنامه نويسی برنامه نويس را ملزم می کنند برای هر تابع نام منحصر بفردی را تعريف کنند. ويژگی چندريختی (polymorphism) در زبان ++C اين امکان را فراهم کرده که یک نام برای بیش از یک تابع به طور مشترک استفاده شود. اين عمل سربارگذاری توابع (function overloading) هم ناميده می شود. برای اينکه کامپايلر توابع هم نام را از هم تشخيص دهد نوع و تعداد پارامترهای توابع بايد با هم متقاوت باشد. کامپایلر از نوع آرگومان متوجه می شود کدام تابع فراخوانی شده است.


مثال.

#include <iostream.h>
float cube_number(float num);
int cube_number(int num);
int main() {
   float number;
   float number3;
   cout << "Please enter a number n";
   cin >> number;
   number3 = cube_number(number);
   cout << number << " cubed is " << number3;
   return 0;
}
int cube_number(int num) {
   return num * num * num;
}
float cube_number(float num) {
   return num * num * num;
}

توابع در ++C در اين بخش توضيح داده می شود. توابع بلاک های مستقلی از کد هستند که کار خاصی را انجام می دهند. هنگامی که برنامه نياز به انجام آن کار دارد تابع را صدا می زند. تابع اساس برنامه نويسی ساختيافته است که باعث بالارفتن کارائی برنامه ها و آسانتر شدن برنامه نويسی می شود. نحوه ايجاد و فراخوانی تابع به علاوه متغير های محلی و نحوه ارسال و دريافت پارامترهای تابع، توابع پيش ساخته و بازگشتی نيز شرح داده می شود.

تعريف تابع
فراخوانی تابع
دستور return
ارسال مقدار به تابع
متغيرهای محلی
سربارگذاری توابع
توابع پيش ساخته
فايل های ضميمه
توابع بازگشتی


تابع (function) بلاکی ازکد است که تحت يک نام گروه بندی می شود. بدين ترتيب بلاک کد می تواند بعد با استفاده از نامش اجرا شود. اين عمل فراخوانی تابع (function call) ناميده می شود. وقتی تابعی فراخوانی می شود دستورات درون تابع اجرا می شود. در انتهای تابع اجرا به همان محلی که تابع فراخوانی شده بود برمی گردد. ممکن است پارامترهایی به تابع ارسال شود. معمولا تابع معمولا مقداری را به برنامه فراخوان برمی گرداند.

برنامه ای که از تابع استفاده می کند به صورت ساختيافته (structured) است. يعنی وظايف توسط بخش های مستقل انجام می پذيرد. برنامه نويسی ساختيافته روی طراحی به روش top-down تاکيد دارد. در اين روش مسئله به وظايف مختلف تقسيم می شود و هر وظيفه توسط يک تابع انجام می پذيرد. بدنه تایع اصلی کوچک می شود و جزئيات درون توابع قرار می گيرند. به اين ترتيب نوشتن و اشکال زدائی برنامه های پيچيده آسانتر می شود. علاوه بر اين استفاده مجدد توابع در برنامه های ديگر ميسر می شود.

هر تابع بايد تنها يک کار را انجام دهد و از انجام چند کار در يک تابع بايد پرهيز شود.


به کانال تلگرام سایت ما بپیوندید