close
دانلود فیلم
رمز گشایی از طریق اثر انگشت

رو دررو

وقتي صنعت امنيت
IT در مورد عامل زيست‌سنجي صحبت مي‌كند، معمولاً در اغلب اوقات به (اثر انگشت) اشاره مي‌كند. با اين‌كه ديگر معيارهاي سنجش بيومتريك مطابق الزامات قانوني به طور روتين انجام مي‌گيرند، سيستم‌هاي كامپيوتري به دقتي بسيار بالاتر نياز دارند؛ زيرا اين سيستم‌ها بايد قادر باشند بدون نظارت انسان كار خود را انجام بدهند.

براي نمونه، بسياري از مؤسسات شروع به توسعه سيستم‌هايي نموده‌اند كه بر اساس تشخيص خودكار چهره  كار مي‌كنند. از لحاظ نظري، اين ابزار مي‌تواند به شناسايي مجرمان در محل‌هاي شلوغ و در ميان جمعيت كمك  نمايد. در عمل، وجود حجم بالاي نتايج مثبت كاذب به اين معنا است كه اكثر چهره‌هاي انتخاب شده از ميان جمعيت حاضر در خيابان‌ها متعلق به اشخاص بي‌گناه و غيرمجرم است، بنابراين هر مورد اعلام شده به وسيله سيستم بايد نشانه‌دار گردد تا توسط يك افسر پليس مجدداً بررسي شود.

اين افسر بايد درباره اين‌كه آيا فرد مشخص شده به اندازه كافي شبيه مظنون است يا نه، تصميم بگيرد تا قرار تحقيقات بعدي صادر شود. چنين كنترلي نمي‌تواند به صورت خودكار و توسط ماشين انجام شود.

روش تأييد
DNA، براي داستان‌هاي علمي - تخيلي جذاب است و اساساً با الهام‌گيري از همين طريق ابداع گرديده است. اين روش ظاهراً خوب به نظر مي‌رسد. برخلاف ديگر روش‌هاي زيست‌سنجي، روش DNA ساختاري ديجيتال‌مانند دارد و به همين دليل ميزان دقت در مطابقت نمونه با صاحب آن بايد  صددرصد باشد.

اما مشكل اين‌جا است كه آناليز
‌DNA روشي گرانقيمت است و مبناي آن واكنش‌هاي شيميايي‌اي هستند كه ساعت‌ها به طول مي‌انجامند. اين زمان طولاني، استفاده از اين متد را در بسياري از نرم‌افزارهاي كاربردي بي‌فايده و غيرممكن مي‌سازد.

همچنين پياده‌سازي روش‌هاي آناليز
DNA قوانين رعايت حريم شخصي سختگيرانه‌اي را مي‌طلبد؛ زيرا نتايج به دست آمده از اين طريق، علاوه بر هويت فرد، اطلاعات بسيار بيشتري را در مورد او آشكار خواهند ساخت. حداقل اين‌كه، اطلاعات آناليز شده درباره دو فرد مختلف مي‌تواند ميزان قرابت و نزديكي اين دو نفر را با يكديگر ثابت كنند.

بسته به ژن‌هاي انتخاب شده، نمونه‌ها مي‌توانند فاش سازند كه آيا فردي از لحاظ طبي مشكل خاص دارد يا خير، يا اين‌كه مشخص سازند فرد تا چه اندازه در آينده از يك بيماري خاص رنج خواهد كشيد.

صرف‌نظر از اثر انگشت، عامل زيست‌سنجي ديگري كه ممكن است در آينده بيشتر مورد توجه قرار گيرد، اثر صدا يا
Voiceprint است. اثر صداي هر شخص الگوي فركانسي يگانه‌ و منحصر به‌ فردي است كه با صداي وي همراه است و از طريق شكل اثر صداي افراد قابل اندازه‌گيري است.

از جهت اندازه‌گيري‌هاي بيومتريك، اين خصيصه نقطه ضعفي درست مقابل
‌DNA دارد. به اين ترتيب كه تقليد و بازسازي آن بسيار آسان است. يك سيستم ساده شناسايي اثر صوت به سادگي توسط دستگاه ضبط صدا فريب مي‌خورد و بسياري از روش‌هاي تحقيقي كه به توليد كدك‌هاي مؤثر صوتي (جهت استفاده در شبكه‌هاي VoIP و تلفن‌هاي سلولي) كمك نمودند، مي‌توانند مورد سوءاستفاده مهاجمان قرار گيرند تا صداي اشخاص ديگر را جعل كنند.

با اين‌وجود
Voiceprint هنوز هم مي‌تواند به صورت تركيب با ديگر روش‌ها استفاده گردد. يك سيستم تشخيص صداي تعاملي IVR يا Recognition Intractive Voice يا اپراتور مركز تماس مي‌تواند از شخص درخواست نمايد يك كلمه يا جمله تصادفي را تكرار نمايد و پس از آن كلمه عبور را وارد كند.

غول كارت‌هاي اعتباري دنيا، يعني
Visa International، از يك سيستم IVR متعلق به شركت Vocent Solutions به منظور تأييد هويت و شناسايي كاركنان خويش استفاده مي‌كند. البته اين سيستم تنها بخشي از يك مجموعه چندعاملي است. همانند بسياري از فروشندگان سيستم‌هاي بيومتريك، Vocent نيز متذكر مي‌شود كه نرم‌افزارش به اندازه‌اي قابل اطمينان نيست كه به تنهايي مورد استفاده قرار گيرد.

 

ادامه مطلب...
بیومتریک فناوری و علم اندازه‌گیری و تحلیل خصوصیات بدن انسان مانند اثر انگشت، شبکیه چشم، الگوی رگ‌ها، عنبیه، الگوهای صوتی، الگوهای چهره و اندازه‌گیری‌های تناسبات دست و انگشت است که به منظور تشخیص هویت و صدور مجوز دسترسی‌ها انجام می‌پذیرد. تشخیص هویت از طریق بررسی‌های بیومتریک به سرعت در حال همه‌گیر شدن است و ظاهر شدن فناوری‌های مرتبط با بیومتریک در بسیاری از جنبه‌های زندگی روزمره ما آغاز شده است.اين مطلب يكي از مقالات بخش ويژه نشريه ماهنامه شبكه در شماره 116 با عنوان امنيت بيومتريك مي‌باشد. جهت دريافت اين بخش ويژه به بخش پرونده‌هاي ويژه سايت مراجعه نمائيد.

تشخیص هویت و تعیین سطح دسترسی و قدرت افراد، قدمتی به اندازه تاریخ بشر دارد. از لباس‌های متفاوت طبقات اجتماعی در جوامع کهن گرفته تا Tokenهای دسترسی به حساب‌های بانکی کنونی، همه و همه تنها یک هدف را دنبال می‌کنند و آن این است که تعیین کنند: «شما کیستید و اجازه انجام چه کاری را دارید.»


در جهت تحقق این هدف، به صورت معمول سه راهکار عمده مورد استفاده قرار می‌گیرد که هر سه بر پایه پاسخ به پرسشی ساده بنا شده‌اند. این پرسش‌ها عبارتند از:

  •   چه به همراه دارید؟

بسیاری از سیستم‌های کنونی و قدیمی بر‌اساس پاسخی که به این پرسش می‌دهید، هویت و سطح دسترسی شما را تعیین می‌کنند. دسته کلیدی که همواره در جیب خود حمل می‌کنید، یکی از پرکاربردترین ابزارهای مرتبط با این سیستم‌ها است. در دنیای کنونی، کارت‌های مغناطیسی، Tokenها و کلیدهای دیجیتال در واقع معادل‌های کلیدهای فلزی معمول هستند.

  •   چه می‌دانید؟

استفاده از اسم شب در عملیات‌های نظامی، رمز عبور کامپیوترها و کارت‌های بانکی و... از طریق آزمودن دانسته‌های شما هویت و سطح دسترسی شما را تعیین می‌کنند.

  •   که هستید؟

این شیوه جدیدترین و شاید دقیق‌ترین سیستم تشخیص هویت و تعیین سطح دسترسی است. در سیستم‌هایی که به این شیوه کار می‌کنند، هویت با استفاده از مشخصه‌های منحصر به فرد بیولوژیک فرد تعیین می‌شود. این سیستم‌ها را سیستم‌های بیومتریک می‌نامیم. یکی از دلایل محبوبیت اندازه‌گیری‌های بیومتریک راحتی و یکتایی آن است، زیرا هر انسانی خصوصیات بیومتریک منحصر به فردی دارد که می‌توانند به صورت خودکار اندازه‌گیری و ضبط شده و همچنین به سادگی قابل تغییر و تعویض نیستند.

 

ادامه مطلب...
به کانال تلگرام سایت ما بپیوندید