close
دانلود فیلم
دستور return

دستور return

برای برگرداندن مقداری از تابع به فراخواننده دستور return استفاده می شود. مقدار برگشتی تابع که به دنبال دستور return نوشته می شود بايد از همان نوعی باشد که در اعلان تابع قبل از اسم تابع معین شده است.

وقتی اجرا به دستور return می رسد از تابع خارج شده مقدار برگشتی را به فراخواننده تابع برمی گرداند. اگر تابعی مقداری را بر نمی گرداند از کلمه void استفاده کنيد. در اين صورت تابع به دستور return نياز ندارد.

تابع ممکن است دارای چند دستور return باشد تا بتواند در شرايط متفاوت مقادير مختلف را برگرداند. در اين صورت اولين دستورreturn که اجرا می شود موثر است.


مثال. برنامه زير دو عدد را از ورودی گرفته عدد بزرگتر را نمايش می دهد.

#include <iostream.h>
int larger_of( int , int );
int main() {
   int x, y, z;
   cout <<"Enter two different integer values: ";
   cin >> x >> y;
   z = larger_of(x,y);
   cout << "nThe larger value is " << z;
   return 0;
}
int larger_of( int a, int b) {
   if (a > b) return a;
   else return b;
}


همان طور که قبلا گفته شده است main هم يک تابع است البته با کمی تفاوت. تابع main نیازی به پروتوتایپ ندارد و اتوماتيک هنگام اجرای برنامه فراخوانی می شود و هرگز در کد برنامه صدا زده نمی شود تابع main يک عدد صحيح را می تواند برگرداند که صفر يا غيرصفر است. اگر اجرای برنامه بطور موفق به انتها رسيده باشد مقدار صفر و در غيراينصورت يک مقدار غيرصفر در مقابل دستور return نوشته می شود.

توابع در ++C در اين بخش توضيح داده می شود. توابع بلاک های مستقلی از کد هستند که کار خاصی را انجام می دهند. هنگامی که برنامه نياز به انجام آن کار دارد تابع را صدا می زند. تابع اساس برنامه نويسی ساختيافته است که باعث بالارفتن کارائی برنامه ها و آسانتر شدن برنامه نويسی می شود. نحوه ايجاد و فراخوانی تابع به علاوه متغير های محلی و نحوه ارسال و دريافت پارامترهای تابع، توابع پيش ساخته و بازگشتی نيز شرح داده می شود.

تعريف تابع
فراخوانی تابع
دستور return
ارسال مقدار به تابع
متغيرهای محلی
سربارگذاری توابع
توابع پيش ساخته
فايل های ضميمه
توابع بازگشتی


تابع (function) بلاکی ازکد است که تحت يک نام گروه بندی می شود. بدين ترتيب بلاک کد می تواند بعد با استفاده از نامش اجرا شود. اين عمل فراخوانی تابع (function call) ناميده می شود. وقتی تابعی فراخوانی می شود دستورات درون تابع اجرا می شود. در انتهای تابع اجرا به همان محلی که تابع فراخوانی شده بود برمی گردد. ممکن است پارامترهایی به تابع ارسال شود. معمولا تابع معمولا مقداری را به برنامه فراخوان برمی گرداند.

برنامه ای که از تابع استفاده می کند به صورت ساختيافته (structured) است. يعنی وظايف توسط بخش های مستقل انجام می پذيرد. برنامه نويسی ساختيافته روی طراحی به روش top-down تاکيد دارد. در اين روش مسئله به وظايف مختلف تقسيم می شود و هر وظيفه توسط يک تابع انجام می پذيرد. بدنه تایع اصلی کوچک می شود و جزئيات درون توابع قرار می گيرند. به اين ترتيب نوشتن و اشکال زدائی برنامه های پيچيده آسانتر می شود. علاوه بر اين استفاده مجدد توابع در برنامه های ديگر ميسر می شود.

هر تابع بايد تنها يک کار را انجام دهد و از انجام چند کار در يک تابع بايد پرهيز شود.


به کانال تلگرام سایت ما بپیوندید