close
دانلود فیلم
ثابت هادر سی

ثابت ها

ثابت مشابه متغير محلی برای ذخيره داده ای است که توسط برنامه استفاده می شود. اما برخلاف متغير، مقدار ذخيره شده در يک ثابت در طی اجرای برنامه قابل تغيير نيست.

++C دو نوع ثابت واقعی و سمبليک دارد.

ثابت های واقعی

ثابت واقعی (literal constant) مقداری است که مستقيما در کد برنامه تايپ می شود.


مثال. مقادير 20 و 0.28 در عبارات زير ثابت های واقعی هستند که در متغيرهای count و tax_rate ذخيره می شوند.

int count = 20;
float tax_rate = 0.28;


مقادير ثابت برای نوع های پيش ساخته می تواند به صورت های دسيمال، اکتال، هگزادسيمال، مميزشناور يا کاراکتر باشند.

نقطه اعشار نشان دهنده ثابت مميزشناور است. ثابت های مميزشناور را می توان به صورت نماد علمی هم بيان کرد.


مثال. اعداد زير همگی ثابت های مميزشناورهستند.

123.456
0.019
100.
1.23E2 or 123
4.08e6 or 4080000
0.85e-4 or 0.000085


حروف f يا F برای ثابت های float و l يا L برای ثابت های long double را می توان به عنوان پسوند اضافه کرد در غير اينصورت با ثابت مميزشناور بعنوان يک عدد double برخورد می شود.

ثابتی که نقطه اعشار ندارد بعنوان ثابت صحيح تفسير می شود. ثابت های صحيح را به 3 صورت می توان نشان داد:

• ثابت دهدهی. اگر ثابت با هر عدد غير صفری شروع شود بعنوان يک عدد صحيح مبنای 10 تفسير می شود.. ثابت های دهدهی شامل ارقام 0 تا 9 و علامت + يا – می توانند باشند. اگر علامت نوشته نشود ثابت مثبت درنظر گرفته می شود.
• ثابت اکتال. اگر ثابت با رقم 0 شروع شود بعنوان يک عدد صحيح مبنای 8 تفسير می شود. ثابت های اکتال می توانند شامل ارقام 0 تا 9 و علامت + يا – باشند.
• ثابت هگزادسيمال. اگر ثابت با 0x يا 0X شروع شود بعنوان يک ثابت مبنای 16 با آن برخورد می شود. ثابت های هگزادسيمال می توانند شامل ارقام 0 تا 9 و حروف A تا F و علامت + يا – باشند.

ثابت های کاراکتری بين علامت کوتيشن (') قرارمی گيرند، مانند کاراکترهای 'A' و '0'. کاراکترهای خاص با علامت () نشان داده می شوند مانند 'n' (newline)،'t' (tab)،'' (backslash)،'r' (carriage return)،''' (single quote)،'"' (double quotes)، و غيره.

ثابت های سمبليک

ثابت سمبليک (symbolic constant) ثابتی است که توسط يک نام در برنامه مشخص می شود. مقدار حقيقی ثابت سمبليک تنها يکبار هنگام تعريف آن وارد می شود و اين مقدار مشابه ثابت های واقعی در طول اجرای برنامه قابل تغيير نيست. هر زمان که به مقدار ثابت در برنامه نياز باشد نام آن ذکر می شود.


مثال. برای محاسبه مساحت و محيط دايره در يک برنامه به جای نوشتن عدد 3.14 می توان ثابت PI را تعريف و استفاده کرد.

circumference = PI * (2 * radius);
area = PI * (radius)*(radius);

در اين حالت هم نوشتن برنامه راحت تر است و برنامه دارای خوانائی بيشتر است هم اگر نياز به تغيير ثابت پی به مقدار 3.14159 برای بالا بردن دقت محاسبات باشد اصلاح تنها در يک نقطه برنامه که ثابت تعريف شده است صورت می گيرد نه کل برنامه.


تعريف ثابت سمبليک

دوروش برای تعريف ثابت های سمبليک وجود دارد: راهنمای define# و کلمه کليدی const.

راهنمای define# در قسمت پيش پردازنده ها بيشتر توضيح داده خواهد شد. فرم کلی آن به صورت زير است:

#define CONSTNAME literal

CONSTNAME نام ثابت و literal مقدار واقعی آن است. راهنمای define# به کامپايلر دستور می دهد که درسرتاسر کد برنامه CONSTNAME را با literal جايگزين کند.

نام ثابت از همان قواعد نامگذاری متغيرها تبعيت می کند. مرسوم است که کليه حروف ثابت را بزرگ می نويسند که باعث تشخيص راحت تر آن از متغيرها که با حروف کوچک هستند می شود.


مثال. ثابت PI با مقدار 3.14159 تعريف شده است.

#define PI 3.14159


دقت کنيد که خط define# به سميکولن(;) ختم نمی شود. define# می تواند در هر کجای برنامه باشد ولی معمولا همگی در قسمتی از ابتدای کد برنامه و قبل از تابع main() هستند.

روش دوم تعريف يک ثابت سمبليک استفاده از کلمه کليدی const است. const را می توان به اول هر اعلان متغيری اضافه کرد. در اين صورت متغير در طول اجرای برنامه قابل تغيير نخواهد بود. اگر برنامه سعی به تغيير آن کند خطای کامپايلر صادر خواهد شد.


مثال.

const int count = 100;
const float pi = 3.14159;
const long debt = 12000000, float tax_rate = 0.21;


const روی کليه متغيرهای خط اعلان تاثير می گذارد.

تفاوت ثابت هائی که با #define و const تعريف می شوند در حوزه آنهاست. وقتی از #define استفاده می کنيد کنترل ثابت ها را از حوزه کامپايلر خارج می کنيد؛ type checking روی اسم آن انجام نمی گيرد و آدرس آنرا قابل بازيابی نيست و اشاره گريا ارجاعی به آن ممکن نيست و نمی تواند از نوع user-defined باشد. اما اگر ثابت توسط const تعريف شده باشد می تواند از هر نوع داده استاندارد يا user-defined باشد. آدرس آن هم قابل بازيابی است و مانند يک متغير دارای حوزه دسترسی است بنابراين ثابتی که درون يک تابع تعريف می شود در ساير نقاط برنامه شناخته شده نيست.

به کانال تلگرام سایت ما بپیوندید