close
دانلود فیلم
بیت

اعداد صحيح باينری به دو شکل ديده می شوند:

1. اعداد صحيح بدون علامت (unsigned Integer) که شامل اعداد صحيح غير منفی هستند.
2. اعداد صحيح علامت دار (signed Integer) که می توانند مثبت يا منفی باشند.
 


نمايش اعداد صحيح بدون علامت

در اعداد صحيح بدون علامت کليه بيت ها به داده اختصاص داده می شود. کمترين مقدار ممکن يک عدد صحيح بدون علامت وقتی است که کليه بيت ها صفر باشد که معادل عدد 0 است. در بزرگترين عدد صحيح بدون علامت کليه بيت های عدد يک است.


جدول تعداد بيت ها و محدوده مقادير ممکن داده های عددی صحيح بدون علامت


نمايش اعداد صحيح علامت دار

اعداد صحيح علامت دار ممکن است مثبت يا منفی باشند. برای تشخيص علامت عدد يکی از بيت ها را به بيت علامت اختصاص می دهند. سه تکنيک برای نمايش علامت عدد وجود دارد که در نمايش اعداد صحيح علامت دار در حافظه استفاده می شده اند. در کليه اين روش ها با ارزش ترين بيت (سمت چپ ترين بيت) را به عنوان بيت علامت (sign bit) درنظر می گيرند. اگر اين بيت 0 باشد عدد مثبت و اگر 1 باشد عدد منفی است.

روش های نمايش اعداد صحيح علامت دار عبارتند از:

1. علامت مقدار
2. مکمل 1
3. مکمل 2
 

حافظه

حافظه مکان ذخيره برنامه ها و داده ها با امکان دسترسی مجدد به آنها است. حافظه اصلی از ديد برنامه نويس از تعدادی بيت تشکيل شده است که قادر به نگهداری صفر يا يک است. مکانيسم دسترسی به اطلاعات درون حافظه آدرس دهی است. بيت هائی که دارای آدرس يکسان هستند را سلول حافظه (cell) می نامند. هر سلول تنها می تواند شامل يک مقدارعددی باشد. طول سلول(Lc) توسط تعداد بيت های سلول مشخص می شود. در ريز کامپيوترها طول سلول هشت بيت است که به آن بايت نيز گفته می شود. خاصيت مهم سلول آدرس پذيری است، يعنی هر سلول دارای يک آدرس منحصر بفرد است. بنابراين هر بايت درحافظه نيز دارای يک آدرس منحصر بفرد است.

اغلب حافظه ها در اندازه های بزرگتراز بايت نظير کيلوبايت (1KB=210=1,024 bytes)، مگابايت (1MB=220= 1,048,576 bytes) و گيگابايت (1GB=230=1,073,741,824 bytes) بيان می شوند. يک کامپيوتر با 32 مگابايت حافظه قادر است تقريبا 32 ميليون بايت از اطلاعات را نگهداری کند.


نکته. تعداد بيت های يک کلمه بستگی به سخت افزار دارد و با Lw نشان داده می شود. همواره رابطه Lw≥Lc برقرار است. آدرس هر کلمه آدرس اولين سلول آن است.


فضای آدرسی

آدرس های حافظه از عدد صفر شروع می شوند. اگر حافظه ای دارای n سلول باشد آدرس های آن از 0 تا n-1 خواهد بود. کامپيوتری که سيستم عددی باينری را استفاده می کند برای بيان آدرس نيز همان روش را به کار می برد. تعداد بيت های آدرس تعداد سلول های قابل دسترس حافظه را نشان می دهد و ربطی به طول سلول ندارد. فضای آدرسی بيشترين ميزان حافظه است که يک پردازنده می تواند آدرس دهی کند.

اگر آدرسی m بيت طول داشته باشد بيشترين تعداد سلول های قابل آدرس دهی 2m خواهد بود.

به کانال تلگرام سایت ما بپیوندید